15% ZNIŻKI NA WSZYSTKIE DZIEŁA SZTUKI
ZapiszNF1
| Rok stworzenia | 2024 |
|---|---|
| Wymiary | 38 S × 50 W × 30 G cm |
| Waga | 25 kg |
| Rodzaje sztuki | rzeźba |
| Styl | modern |
| Gatunek | portret |
| Materiały | Brąz |
Opis dzieła “NF1”
„NF1” – Potężny monolit z patynowanego brązu „NF1” to hipnotyzująca, enigmatyczna emanacja starożytnego, okultystycznego, świętego świata. Ta niezwykła rzeźba zdaje się otwierać portal do alternatywnej, mitycznej rzeczywistości, odsłaniając twarz Nieziemskiej Istoty, spowitej labiryntem mistycznych, organicznych ornamentów. Patrząc na tę archaiczną, mistyczną formę, obserwator zostaje wciągnięty w wir hipnotyzujących, krystalicznych struktur pulsujących niczym żywe organizmy. Ten złożony, surrealistyczny wystrój spowija rysy tajemniczej Bogini niczym pierwotne symbole i religie, stwarzając wrażenie, że sama materia rzeźby emanuje nieznaną, ezoteryczną energią. Ponadczasowe, hieratyczne piękno tego Niebiańskiego Oblicza jest zarówno przerażające, jak i olśniewające, przywołując poczucie komunii z numinotyczną, transcendentną istotą. Subtelne, wyrafinowane rysy twarzy, niemal idealne w proporcjach, zdają się przebijać przez tajemniczą, kryptograficzną ornamentykę, jakby Boska
Krzysztof Plonka, Polska
Krzysztof Płonka Kraków, Polska Urodzony w 1972 r. Rzeźba, malarstwo, twórczość multimedialna „Doskonałość będzie trwać wiecznie” Krzysztof Płonka to artysta działający na styku rzeźby, malarstwa i nowych mediów. Jego twórczość koncentruje się na formie jako miejscu napięcia między materialnością a projekcją, tym, co fizyczne, a tym, co wyobrażone. Tworzy monumentalne rzeźby z brązu, charakteryzujące się wysokim stopniem dyscypliny formalnej, jednocześnie rozwijając prace z zakresu filmu, gier wideo i cyfrowej produkcji obrazu. Współtworzył efekty wizualne do takich produkcji jak Avatar II, Get Even, Wiedźmin i Medium, tworząc ważny fundament technologiczny dla swojego języka artystycznego. Jego twórczość pozostaje w dialogu z dziedzictwem surrealizmu – w szczególności z estetyką H.R. Gigera i Zdzisława Beksińskiego – jednak opiera się bezpośrednim cytatom. Zamiast tego, odniesienia te przekształcają się w odrębny i rozpoznawalny język wizualny, w którym elementy organiczne i mechaniczne łączą się w formy hybrydyczne. Płonka działa w obrębie rzeźby, instalacji i struktur performatywnych, konsekwentnie podważając ustabilizowane kategorie percepcyjne. Jego prace nie tylko reprezentują, ale konstruują doświadczenie – sytuacje zawieszone między niepokojem a kontemplacją. Cechą charakterystyczną jego twórczości jest napięcie między precyzją techniczną a semantyczną niejednoznacznością. Odrzucając mimetyczną reprezentację, buduje struktury wizualne oparte na dysonansie i wewnętrznej sprzeczności, prowadząc widza ku spotkaniu z formą jako czymś z natury niestabilnym. Jego prace znajdują się w prywatnych kolekcjach, a jego twórczość przyciąga coraz większe grono oddanych kolekcjonerów, a także zaangażowaną i poszerzającą się publiczność. Praktyka artystyczna Płonki pozostaje procesem otwartym – nieustannie redefiniującym relacje między dyscyplinami i granice samego obrazu.