| Rok stworzenia | 2025 |
|---|---|
| Wymiary | 45 S × 60 W × 0.1 G cm |
| Rodzaje sztuki | malarstwo |
| Styl | awangarda |
| Gatunek | portret |
| Materiały | atrament, papier |
| Sposób pakowania | tuba |
„Co wciąż boli” uchwyca cichą, uporczywą obecność bólu, którego czas nie jest w stanie wymazać. Sylwetka, zanurzona w warstwach głębokiego błękitu i ciepłych odcieniach różu i pomarańczu, balansuje między ukryciem a objawieniem. Żywe pociągnięcia pędzla zacierają granice między ciałem a emocjami, przekształcając niewidoczny ból w coś niemal namacalnego. Ta praca opowiada o ranach, które nigdy do końca nie znikają – o ranach, które nosimy w milczeniu, długo po tym, jak chwila przeminęła. Delikatne krople farby przypominają wspomnienia, które niespodziewanie powracają, a śmiałe kontrasty przywołują napięcie między uzdrowieniem a cierpieniem. To portret emocjonalnej wytrzymałości, piękna ukształtowanego w następstwie rozbicia. „Co wciąż boli”, będące częścią serii „Co nie może być zatrzymane” (2024–2025), kontynuuje eksplorację kruchych stanów emocjonalnych i niewidzialnych śladów pozostawionych przez miłość, stratę i tęsknotę. szczegóły: Grafika cyfrowa na papierze plakatowym premium matowym 200 g/m² Unikatowy wydruk





Tatiana Taner (ur. 1988 w Czukotce, Rosja) to współczesna artystka, której misją jest tworzenie ciepła i równowagi poprzez sztukę. Mieszka i pracuje w Alanyi w Turcji. W 2019 roku studiowała pod okiem Marii Michi, założycielki Galerii ARBUZZ w Moskwie, uczestnicząc w autorskich kursach „Mania of Creation” i „Friction of Meanings”. Jej twórczość obejmuje malarstwo cyfrowe, akryl, akwarelę, kolaż i eksperymentalne techniki mieszane. Często łączy tkaniny, pasty strukturalne i materiały naturalne – piasek, elementy morskie i rośliny – tworząc teksturowane, żywe kompozycje. Jej prace odzwierciedlają kontrasty – chaos i spokój, samotność i więź, macierzyństwo i samoświadomość. Jej droga artystyczna to droga eksploracji i odporności, ukształtowana przez różnorodność kulturową i osobistą transformację. Każdy obraz staje się dialogiem światła i emocji, oferując widzom piękno, spokój i ciche zapewnienie, że sztuka może być ostoją nadziei.
